
Համասեփականատերերի համաձայնությունը բնակարանը վարձով տալու համար. ինչպես ձևակերպել և ինչ պահել
Գլխավորը 30 վայրկյանում
Բնակարանը վարձով տալու համար անհրաժեշտ է բոլոր համասեփականատերերի գրավոր համաձայնությունը, նույնիսկ եթե նրանք բանավոր դեմ չեն: Առանց դրա՝ վարձակալության գործարքը կարող է վիճարկվել դատական կարգով: Նախքան պայմանագիր կնքելը, ստուգեք իրավունքների պետական գրանցման վկայականը և վերցրեք բոլոր սեփականատերերի գրավոր համաձայնությունը կամ լիազորագիրը, որտեղ նաև հստակ նշված է, թե ով է ստանալու վարձավճարը:
Պատկերացրեք իրավիճակ, երբ բնակարանը պատկանում է երկու եղբոր կամ ամուսիններին, և նրանցից մեկը գտնում է հարմար վարձակալ, իսկ մյուսը գտնվում է արտերկրում կամ ֆիզիկապես բացակայում է, սակայն հեռախոսով տվել է իր բանավոր համաձայնությունը: Շատերը հենց այսպես էլ փորձում են կնքել պայմանագիրը միայնակ՝ ակնկալելով, որ համասեփականատիրոջ համաձայնություն բնակարանի վարձակալություն իրականացնելու համար հետագայում իրավական խնդիր չի առաջացնի: Սակայն ՀՀ Քաղաքացիական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի համաձայն՝ բաժնային սեփականություն հանդիսացող գույքը տիրապետվում և օգտագործվում է բոլոր մասնակիցների համաձայնությամբ: Այդ իսկ պատճառով, բոլորի համաձայնությունը կամ լիազորագիրը պետք է լինի թղթի վրա նախքան պայմանագրի ստորագրումը, հակառակ դեպքում գործարքը կարող է վիճարկվել դատական կարգով:
Նշում. IziRento-ն գործառնական ծրագիր է, իրավական խորհրդատվություն չէ։ Տեղական վարձակալության կանոնները տարբեր են. պարտադիր որոշումները ճշտեք որակավորված մասնագետի մոտ։
Բաժնային կամ համատեղ սեփականություն. Քաղաքացիական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածը և քաղվածքը
Երբ որոշում եք բաժնային սեփականություն վարձով տալ, նախ պետք է հասկանալ՝ ինչպես է գույքը գրանցված պետական ռեգիստրում: ՀՀ Քաղաքացիական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածը սահմանում է, որ ընդհանուր սեփականությունը լինում է երկու տեսակի՝ բաժնային կամ համատեղ: Այն համարվում է բաժնային, եթե օրենքով ուղղակիորեն համատեղ սեփականություն սահմանված չէ: Սեփականության տեսակը որոշում է այն մոտեցումը, որով դուք պետք է առաջնորդվեք պայմանագիր կնքելիս:
Նախքան վարձակալության գործընթացը սկսելը, վերցրեք գույքի նկատմամբ իրավունքների պետական գրանցման վկայականը կամ պահանջեք թարմ քաղվածք Կադաստրի կոմիտեից: Այս կարևոր փաստաթղթում հստակ նշված են բոլոր համասեփականատերերի անունները և նրանց բաժնեմասերը (օրինակ՝ 1/2 և 1/2 կամ 1/3 և 2/3): Եթե բաժինները առանձնացված չեն և տոկոսային հարաբերակցություն նշված չէ, ապա դուք գործ ունեք համատեղ սեփականության հետ: Սա հաճախ հանդիպում է ամուսինների կողմից համատեղ ձեռք բերված գույքի կամ ժառանգության որոշակի դեպքերում: Քաղվածքը այն հիմնարար փաստաթուղթն է, որը ցույց է տալիս, թե հստակ քանի անձից է պահանջվելու պաշտոնական համաձայնություն կամ լիազորագիր:
Ինչու է պետք յուրաքանչյուր համասեփականատիրոջ համաձայնությունը
Հաճախ սեփականատերերից մեկը կարծում է, որ իր մեծ բաժնեմասի առկայությունը բավարար է, որպեսզի ինքնուրույն և միայնակ որոշի անշարժ գույքը վարձակալության հանձնելու հարցը: Սա շատ տարածված և վտանգավոր սխալ է պրակտիկայում: Համաձայն Քաղաքացիական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ բաժնային սեփականության ներքո գտնվող գույքը օգտագործվում և տիրապետվում է բոլոր մասնակիցների ընդհանուր համաձայնությամբ: Եթե այդպիսի համաձայնություն կամ ընդհանուր հայտարար ձեռք չի բերվում, ապա կարգը սահմանվում է միայն դատարանի կողմից, և կան բազմաթիվ նմանատիպ դատական գործեր: Եթե դատական վեճ է ծագում, գործընթացը կարող է տևել ամիսներ կամ նույնիսկ տարիներ՝ սառեցնելով գույքի ցանկացած շահագործում և առաջացնելով լրացուցիչ դատական ծախսեր կողմերի համար:
Ավելին, անշարժ գույքի տնօրինումը (հոդված 192, մաս 1) նույնպես պահանջում է բոլորի անվերապահ հաստատումը: Եթե գույքը համատեղ սեփականություն է, ապա 198-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերը հստակ նախատեսում են, որ գույքի տնօրինումը կատարվում է բոլորի համաձայնությամբ, անկախ նրանից, թե կոնկրետ ով է կնքում գործարքը: Եթե մեկ սեփականատերը կնքում է վարձակալության պայմանագիր առանց մյուսի լիազորության կամ գրավոր համաձայնության, մյուս համասեփականատերը իրավունք ունի պահանջել գործարքն անվավեր ճանաչել, եթե ապացուցվի, որ վարձակալող կողմը գիտեր կամ ակնհայտորեն պետք է իմանար լիազորության բացակայության մասին (ուսումնասիրեք Վճռաբեկ դատարանի պարզաբանումները): Վարձակալող կողմը ևս հայտնվում է խոցելի վիճակում, քանի որ կարող է վտարվել բնակարանից առանց փոխհատուցման, եթե պարզվի, որ գործարքը կնքվել է օրենքի խախտմամբ: Ուստի, պայմանագիր ստորագրելիս բոլոր համասեփականատերերը կամ պետք է անձամբ ստորագրեն փաստաթուղթը, կամ ներկայացնեն նոտարական կարգով հաստատված լիազորագիր։
Ինչ գրել համաձայնության մեջ
Երբ համասեփականատերը կամ համատեղ սեփականատերը անձամբ ի վիճակի չէ մասնակցել վարձակալության պայմանագրի ստորագրմանը, նա պետք է տրամադրի նոտարով հաստատված լիազորագիր կամ առանձին գրավոր համաձայնություն: Նոտարական վավերացմամբ լիազորագիրը պետք է պարունակի հստակ լիազորություններ ոչ միայն պայմանագիր ստորագրելու, այլև գույքը հանձնելու-ընդունելու ակտը կազմելու, անհրաժեշտության դեպքում վարձավճարը գանձելու և պետական մարմիններում սեփականատիրոջ շահերը ներկայացնելու վերաբերյալ: Փաստաթղթում չպետք է լինեն անորոշ ձևակերպումներ. պետք է հստակեցվեն վարձակալության բոլոր հիմնական պայմանները, որպեսզի հետագայում անհամաձայնություններ չծագեն կողմերի միջև:
Համաձայնության մեջ ներառվող հիմնական դաշտերը
| Դաշտ | Ինչ գրել | Ինչու է կարևոր |
|---|---|---|
| Գույքի հասցեն և նկարագրությունը | Հստակ նշել բնակարանի հասցեն և անշարժ գույքի վկայականի համարը | Բացառելու համար այլ գույքի տնօրինման ռիսկը և սխալմունքները |
| Վարձակալի տվյալները | Ում է թույլատրվում հանձնել բնակարանը վարձով (անուն, ազգանուն, անձնագիր) | Եթե համասեփականատերը դեմ է կոնկրետ անձի կամ կազմակերպության ներգրավմանը |
| Վարձակալության ժամկետը | Նշել պայմանագրի առավելագույն ժամկետը (օրինակ՝ մինչև 1 տարի կամ ավել) | Որպեսզի լիազորված անձը ինքնակամ չկնքի չափազանց երկարաժամկետ պայմանագիր |
| Վարձավճարի չափը և ստացողը | Նվազագույն վարձավճարը և այն ստացողի անունը, ինչպես նաև բանկային հաշիվը | Կանխել ֆինանսական վեճերը և ապահովել ստացված եկամտի ճիշտ բաշխումը |
Ով է ստանում վարձավճարը
Բնակարանը վարձակալության հանձնելուց հետո առաջանում է ստացված եկամտի՝ վարձավճարի բաշխման հարցը: Շատ դեպքերում այն սեփականատերը, ով անձամբ է գտել վարձակալին և զբաղվում է կենցաղային հարցերով կամ վերանորոգմամբ, մտածում է, որ ամբողջ գումարը պատկանում է միայն իրեն: Իրավական տեսանկյունից սա սխալ մոտեցում է:
Քաղաքացիական օրենսգրքի 193-րդ հոդված
Ընդհանուր սեփականությունից ստացված եկամուտները և պտուղները (ներառյալ վարձավճարը) բաշխվում են համասեփականատերերի միջև իրենց բաժիններին համաչափ, եթե նրանք համաձայնագրով այլ բան չեն որոշել: Եթե ձեր բաժինը 1/3 է, ձեզ է պատկանում եկամտի 1/3-ը:
Որպեսզի խուսափեք ավելորդ ֆինանսական շփոթությունից և վեճերից, լիազորագրի կամ համաձայնության տեքստում հստակ նշեք, թե ով է լինելու վարձավճար ստացող հիմնական անձը: Օրինակ, կողմերը կարող են պայմանավորվել, որ ամբողջ վարձավճարը յուրաքանչյուր ամիս փոխանցվում է մեկ սեփականատիրոջ բանկային հաշվին, ով այնուհետև այն անձամբ բաշխում է մյուսներին՝ ըստ նրանց մասնաբաժինների: Այս պայմանավորվածությունը անպայման պետք է ամրագրվի գրավոր փաստաթղթում: Նաև նկատի ունեցեք, որ եթե վարձակալը ցանկանում է տարածքը հետագայում հանձնել երրորդ անձի, ձեզ անհրաժեշտ կլինի նաև ենթավարձակալության գրավոր համաձայնություն, որը կրկին պետք է ստորագրվի բոլոր սեփականատերերի կողմից:
Պայմանագրի ձևը և իրավունքների պետական գրանցումը
Երբ բոլոր համասեփականատերերի համաձայնությունները կամ հատուկ լիազորագրերը արդեն պատրաստ են, հաջորդ տրամաբանական քայլը բուն պայմանագրի կնքումն է: Համաձայն Քաղաքացիական օրենսգրքի 662-րդ հոդվածի, բնակելի տարածքի վարձակալության պայմանագիրը կնքվում է գրավոր ձևով՝ կողմերի ստորագրությամբ մեկ միասնական փաստաթուղթ կազմելու միջոցով: Որպես կանոն, այս փաստաթուղթը ենթակա է պարտադիր նոտարական վավերացման:
Այնուամենայնիվ, կա մեկ կարևոր բացառություն, որը զգալիորեն հեշտացնում է գործընթացը (հոդված 299 մաս 4): Եթե դուք օգտագործում եք Կադաստրի կոմիտեի կողմից հաստատված օրինակելի ձևը, կարող եք ուղղակիորեն մոտենալ պետական ռեգիստրի սպասարկման գրասենյակ: Եթե կողմերի, այդ թվում՝ բոլոր սեփականատերերի, ստորագրությունների իսկությունը ճանաչվում է տեղում աշխատակցի կողմից, նոտարական վավերացում այլևս չի պահանջվում: Այս տարբերակն ընտրելիս բոլոր համասեփականատերերը կամ նրանց օրինական կերպով լիազորված անձինք անպայման պետք է ֆիզիկապես ներկա լինեն և ստորագրեն փաստաթուղթը տեղում:
Վարձակալության իրավունքի գրանցումը Կադաստրում պարտադիր պայման է, ինչպես սահմանում է 663-րդ հոդվածը: Առանց պետական գրանցման պայմանագիրը իրավաբանական ուժ չի ստանում, և վարձակալության իրավունքը պաշտոնապես չի ճանաչվում պետության կողմից: Պետական գրանցման վկայականը հաստատում է, որ ձեր կնքած գործարքը վավեր է, և երրորդ անձինք այլևս չեն կարող վիճարկել վարձակալի բնակվելու օրինականությունը: Դա նաև պաշտպանում է սեփականատերերին հարկային մարմինների հետ հնարավոր թյուրիմացություններից, քանի որ պաշտոնական գրանցումը ենթադրում է վարձակալության օրինականացում իր բոլոր հետևանքներով: Պայմանագրի կնքումից հետո պարտադիր է անմիջապես դիմել պետական ռեգիստր՝ գրանցման նպատակով։
Քայլերի հաջորդականությունը և փաստաթղթերի թղթապանակը
Որպեսզի գործընթացը լինի հարթ և սահուն, իսկ նոտարի կամ Կադաստրի աշխատակցի մոտ տհաճ անակնկալներ չառաջանան, նախապես հավաքեք և ստուգեք ամբողջական փաթեթը: Ինչպես նշում են մասնագետները՝ ներկայացնելով վարձակալության պրակտիկան, ճիշտ և գրագետ կազմված փաթեթը խնայում է ձեր ժամանակն ու կանխում ավելորդ քաշքշուկը:
Վարձակալության գրանցման քայլերը համասեփականատերերի համար
Քայլ 1. Վերցնել իրավունքների քաղվածքը
Դիմեք Կադաստրի կոմիտե և ստացեք գույքի վերաբերյալ թարմ քաղվածք, որտեղ հստակ կերևան բոլոր սեփականատերերը և նրանց գրանցված բաժինները:
Քայլ 2. Որոշել ստորագրողին
Նախապես համաձայնեցրեք, թե ով է ֆիզիկապես ստորագրելու վարձակալության պայմանագիրը՝ արդյոք բոլորը միասին են ներկայանալու, թե մեկ անձ գործելու է մյուսների լիազորագրով:
Քայլ 3. Ձևակերպել համաձայնություն և լիազորագիր
Բացակայող կամ չստորագրող սեփականատերերից վերցրեք նոտարական վավերացմամբ լիազորագիր կամ գրավոր համաձայնություն, որտեղ նշված են պայմանները և վարձավճար ստացող անձը:
Քայլ 4. Կնքել պայմանագիրը
Ստորագրեք պայմանագիրը նոտարական գրասենյակում կամ օգտագործեք Կադաստրի օրինակելի ձևը՝ բոլորի ներկայությամբ այն տեղում ստորագրելու համար:
Քայլ 5. Գրանցել իրավունքը
Պայմանագիրը կնքելուց հետո անմիջապես դիմեք պետական ռեգիստր՝ վարձակալության իրավունքի պաշտոնական պետական գրանցում ստանալու նպատակով:
Պահպանեք բոլոր փաստաթղթերի բնօրինակները կամ հաստատված պատճենները մեկ ապահով թղթապանակում: Այդ թղթապանակում պետք է լինեն Կադաստրի քաղվածքը, յուրաքանչյուր համասեփականատիրոջ գրավոր համաձայնությունը կամ լիազորագիրը, ստորագրված վարձակալության պայմանագիրը և իրավունքի պետական գրանցման վկայականը: IziRento-ն հնարավորություն է տալիս յուրաքանչյուր գույքի համար ստեղծել կազմակերպված էլեկտրոնային արխիվ և անվտանգ պահպանել այս բոլոր կարևոր փաստաթղթերը մեկ ընդհանուր հարթակում՝ կանխելով դրանց կորուստը կամ վնասումը:
Իմացեք, թե ինչպես ճիշտ կազմել համասեփականատերերի գրավոր համաձայնությունը բնակարանը վարձով տալու համար՝ իրավական ռիսկերից և վեճերից խուսափելու նպատակով:
Հաճախ տրվող հարցեր
Կարո՞ղ եմ բնակարանը վարձով տալ, եթե համասեփականատերը դեմ է:
Ոչ: Քաղաքացիական օրենսգրքի 191-րդ հոդվածի համաձայն, ընդհանուր սեփականությունը տնօրինվում և օգտագործվում է միայն բոլոր մասնակիցների համաձայնությամբ: Անհամաձայնության դեպքում հարցը կարող է լուծվել միայն դատական կարգով:
Ո՞րն է տարբերությունը բաժնային և համատեղ սեփականության միջև այս հարցում:
Բաժնայինի դեպքում յուրաքանչյուրի մասնաբաժինը հստակ նշված է քաղվածքում (օրինակ՝ 1/3), և վարձավճարը բաշխվում է ըստ այդ բաժինների: Համատեղի դեպքում (օրինակ՝ ամուսինների գույք) բաժինները առանձնացված չեն, բայց երկու դեպքում էլ պարտադիր է բոլորի համաձայնությունը:
Արդյո՞ք հեռախոսով կամ հաղորդագրությամբ տրված համաձայնությունը բավարար է:
Ոչ, բանավոր կամ սովորական հաղորդագրությամբ տրված համաձայնությունը բավարար չէ նոտարի կամ պետական ռեգիստրի համար: Անհրաժեշտ է նոտարական կարգով հաստատված գրավոր լիազորագիր կամ անձամբ ստորագրություն բուն պայմանագրի վրա:
Աղբյուրներ
Հաջորդ քայլերը
Նման հոդվածներ

Վարձակալության պայմանագրի երկարաձգում գրավոր. լրացուցիչ համաձայնագիր և վարձատուի ֆայլ

Վարձավճարի ամսական ստացականը Հայաստանում. վարձատուի ֆայլը

Ինչպես հավաքել վարձակալության իրավունքի գրանցման փաթեթը կադաստրի համար

Հանձնման-ընդունման ակտ բնակարանը վարձակալելիս՝ վարձատուի ստուգաթերթ

Բնակելի տարածության ընթացիկ և հիմնական վերանորոգում. վարձատուի ֆայլը

Ենթավարձակալության գրավոր համաձայնություն. վարձատուի ֆայլը
Այս նյութը միայն տեղեկատվական է և իրավաբանական խորհրդատվություն չէ։