მე ვიცი, რა დგას თითოეული აშენებული სახლის უკან
როცა ლამაზ, დასრულებულ სახლს უყურებ, თითქოს ყველაფერი მარტივია. კედლები, სახურავი, ფანჯრები, მოწესრიგებული ფასადი. ადამიანები სახლდებიან, ავეჯს აწყობენ და ახალ ცხოვრებას იწყებენ.
მაგრამ მე სახლებს სულ სხვაგვარად ვუყურებ.
ვხედავ იმას, რაც ლამაზი ფოტოების მიღმა იმალება: ასობით გადაწყვეტილებას, ათასობით წვრილმანს, თვეობით შრომას, შეცდომებს, რომელთა გამოსწორებაც მიწევდა და პრობლემებს, რომელთა წინასწარ განჭვრეტა შეუძლებელი იყო.
მე Leonid Gorok ვარ. მეწარმე, ვსაქმიანობ მშენებლობისა და უძრავი ქონების სფეროში, ახლა კი ვავითარებ IziRento-ს — იჯარით გაცემული ქონების მართვის სისტემას.
ჩემი ისტორია ამ პროექტის გამოჩენამდე ბევრად ადრე დაიწყო.
თორმეტი წელი, რომელმაც შენება მასწავლა
2015 წელს მცირესართულიანი შენობების მშენებლობა დავიწყე: კერძო სახლები, კოტეჯები, ერთ და ორსართულიანი ნაგებობები.
თორმეტი სამშენებლო სეზონის განმავლობაში, დეველოპერის თითქმის სრული გზა გავიარე: ცარიელი მიწის ნაკვეთიდან იმ მომენტამდე, როცა დასრულებული სახლის კარში გასაღებს გადაატრიალებ და იტყვი: „მორჩა. აქ ცხოვრება უკვე შეიძლება“.
და იცით, რა არის ჩემთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი?
მშენებლობას მხოლოდ საპროექტო დოკუმენტაციითა და ხარჯთაღრიცხვებით არ ვიცნობ.
სულ თავიდან, ბევრ რამეს საკუთარი ხელებით ვაკეთებდი.
ეს ფასდაუდებელი გამოცდილება იყო. როცა საქმეს თავად აკეთებ, სხვის შრომასაც სულ სხვაგვარად აფასებ. უკეთ ხვდები, რა დრო სჭირდება ამა თუ იმ გადაწყვეტილებას, სად შეიძლება წარმოიშვას სირთულეები და რატომ მუშაობს ერთი მეთოდი, მეორე კი — მხოლოდ ქაღალდზე გამოიყურება კარგად.
დროთა განმავლობაში, უფრო მეტად პროცესების ორგანიზებაზე, მშენებლობის მართვაზე, კონტრაქტორებზე, ფინანსებზე, შესყიდვებსა და ვადებზე გადავერთე.
თუმცა, ის პირველი გამოცდილება არსად გამქრალა.
სწორედ ის იქცა ნებისმიერი საქმისადმი ჩემი მიდგომის საძირკვლად: სანამ პროცესის მართვას დაიწყებ, ეცადე გაიგო, როგორ მუშაობს ის შიგნიდან.
მშენებლობაში აბსოლუტურად ყველაფრის გათვლა შეუძლებელია. ზოგჯერ გგონია, რომ ყველაფერი იდეალურად დაგეგმე, ცხოვრებას კი მოულოდნელი კორექტივები შეაქვს. ყოველ ჯერზე გიწევს გამოსავლის ძიება და შედეგზე პასუხისმგებლობის აღება.
სწორედ ასე მოდის ნამდვილი გამოცდილება — არა წიგნებიდან, არამედ ათასობით საკუთარი გადაწყვეტილებიდან.
როცა მხოლოდ აშენება საკმარისი არ აღმოჩნდა
წლების განმავლობაში მშენებლობა ჩემი მუშაობის მთავარი მიმართულება იყო. კომპანია ვითარდებოდა, ჩნდებოდა ახალი პროექტები.
ნელ-ნელა კიდევ ერთი მიმართულება გამიჩნდა — გასაქირავებელი უძრავი ქონება.
თავდაპირველად მხოლოდ ორი ასეთი ობიექტი მქონდა.
ერთი შეხედვით, რა უნდა იყოს ამაზე მარტივი? იპოვე დამქირავებელი, გააფორმე ხელშეკრულება და იღებ ყოველთვიურ გადასახადს.
მაგრამ მალევე აღმოჩნდა, რომ ამ მოჩვენებითი სიმარტივის მიღმა უამრავი წვრილმანი იმალება.
ერთმა დროულად გადაიხადა. მეორემ დააგვიანა. მესამემ თანხა ჩარიცხა, მაგრამ არა სრულად. სადღაც კომუნალური გადასახადებია შესამოწმებელი, სადღაც — მრიცხველის ჩვენებები, სადღაც კი უნდა გაიხსენო, რაზე შეთანხმდით მიმოწერაში რამდენიმე კვირის წინ.
ცალკე აღებული, თითოეული ამოცანა პატარაა.
მაგრამ ერთად ისინი ისეთ რუტინად იქცევა, რომელიც მუდმივ ყურადღებას ითხოვს. ყველაზე უსიამოვნო კი ისაა, რომ როცა თითქოს ყველაფერს აკონტროლებ, მაინც გრჩება განცდა, რომ შეიძლება რაღაც გამოგრჩა.
რვა ახალი ობიექტი და მომენტი, როცა ყველაფერი შეიცვალა
დაახლოებით ორი წლით ადრე, შევიძინე კიდევ რვა ობიექტი, რომლებიც მაშინ მშენებლობის ეტაპზე იყო და თავიდანვე გასაქირავებლად იყო გამიზნული.
2026 წლის აგვისტოში, ეს ობიექტები ჩემს საიჯარო პორტფელს დაემატა.
ორის ნაცვლად ათი ობიექტი გამიხდა.
და სწორედ აქ შევეჯახე სრულიად განსხვავებულ რეალობას.
ათი ობიექტი მხოლოდ ხუთჯერ მეტ უძრავ ქონებას არ ნიშნავს.
ეს არის დამქირავებლების ათი ისტორია, გადასახადების, კომუნალურების, ვადებისა და მიმდინარე საკითხების ათი ნაკრები.
ინფორმაცია სულ უფრო იზრდებოდა.
რაღაც WhatsApp-ში ინახებოდა. რაღაც Excel-ში იწერებოდა. ზოგიერთი შეთანხმება მესიჯებში რჩებოდა, რიცხვების გადამოწმება და გადარიცხვების კონტროლი კი ხელით მიწევდა.
დავინახე, რომ ჩემი დროის უდიდესი ნაწილი არა უძრავ ქონებას ან ბიზნესის განვითარებას, არამედ სხვადასხვა ადგილიდან ინფორმაციის შეგროვებას მიჰქონდა.
და ერთ მომენტში დავიჭირე ფიქრი:
„მთელი სახლის მშენებლობის ორგანიზება შემიძლია. რატომ უნდა იქცეს მზა ქონების მართვა ცხრილებსა და მიმოწერებთან დაუსრულებელ ბრძოლად?“
ამ კითხვამ ბევრი რამ შეცვალა.
რატომ გადავწყვიტე საკუთარი სისტემის შექმნა
ბაზარზე ქონების მართვის პროგრამები უკვე არსებობს.
მაგრამ მე სხვა გზით წასვლა ვარჩიე.
არ მინდოდა საკუთარი საქმე სხვის ხედვებზე მომერგო; მინდოდა შემექმნა ინსტრუმენტი, რომელიც ზუსტად იმ ამოცანებს გადაჭრიდა, რომლებსაც ყოველდღიურად ვაწყდები.
ზუსტად ვიცოდი, რაც მინდოდა.
გამეხსნა ერთი სისტემა და დამენახა მთელი ჩემი ქონება. მცოდნოდა, რომელია გაქირავებული, რომელი — თავისუფალი, ვინ და როდის უნდა გადაიხადოს, რა თანხა ჩაირიცხა, სად არის დავალიანება და რომელი კომუნალურია ყურადღების მისაქცევი.
რათა ხელშეკრულებები, ქვითრები, შესახლებები და გასვლები სხვადასხვა ფაილსა თუ ტელეფონში არ ყოფილიყო გაფანტული.
საჭირო ინფორმაციის ძებნა ყოველ ჯერზე რომ არ მიწევდეს.
დამქირავებლისთვისაც მოსახერხებელი რომ ყოფილიყო: ენახა თავისი დარიცხვები, სცოდნოდა ვადები და ყოველ ჯერზე მესენჯერში გარკვევა არ სჭირდებოდეს, რა და როდის უნდა გადაიხადოს.
მინდოდა სისტემა, სადაც წესრიგს თავად პროცესის ორგანიზაცია ქმნის და არა ადამიანის მუდმივი ძალისხმევა.
ასე დაიბადა IziRento-ს იდეა.
IziRento — სისტემა, რომელსაც პირველ რიგში საკუთარი თავისთვის ვქმნი
შეიძლება ცოტა უჩვეულოდ ჟღერდეს, მაგრამ ჩემი პირველი და ყველაზე მომთხოვნი მომხმარებელი — მე თავად ვარ.
მე არ ვიგონებ მესაკუთრეების აბსტრაქტულ პრობლემებს, მათ საკუთარ საქმეში ვაწყდები.
თითოეულ ფუნქციას ძალიან მარტივი კითხვით ვაფასებ:
„გახდის ეს ჩემს ცხოვრებას მართლაც უფრო კომფორტულს?“
თუ რიგითი ოპერაციისთვის ხუთი ფანჯრის გახსნა და წუთების ხარჯვაა საჭირო იქ, სადაც ერთი მარტივი მოქმედებაც საკმარისია, ესე იგი, რაღაც არასწორადაა გაკეთებული.
დარწმუნებული ვარ: კარგი პროგრამა ადამიანს პროგრამისტივით აზროვნებას არ უნდა აიძულებდეს.
მან ადამიანის ლოგიკა უნდა გაიგოს.
მით უმეტეს, როცა საქმე რეალურ სახლებს, რეალურ ფულსა და რეალურ ვალდებულებებს ეხება.
მესაკუთრეს შეიძლება ერთი ბინა ჰქონდეს, ან ათი სახლი, ან თუნდაც ასობით ობიექტი. ბაზური მოთხოვნილება მაინც უცვლელია: იცოდე, რა ხდება შენს საკუთრებაში და იყო მშვიდად, რომ არაფერი მნიშვნელოვანი არ გამოგრჩენია.
სწორედ ასეთი სისტემის შექმნა მინდა.
მშენებლის გამოცდილებამ ერთი მნიშვნელოვანი რამ მასწავლა
მშენებლობაში არის ერთი წესი, რომელსაც მუდმივად ვუბრუნდები: ლამაზი ფასადი არაფრად ღირს მყარი საძირკვლის გარეშე.
პროგრამულ პროდუქტებშიც ზუსტად ასეა.
შეგიძლია შექმნა ეფექტური ინტერფეისი, უამრავი ღილაკი და ხმამაღალი დაპირებები.
მაგრამ თუ სისტემა გამოთვლებში ცდება, კარგავს ინფორმაციას ან მუდმივად ხელით ჩარევას ითხოვს, მთელ ამ სილამაზეს აზრი ეკარგება.
ამიტომ ჩემთვის IziRento, პირველ რიგში, საიმედოობა, ნათელი ლოგიკა, სიზუსტე და ყოველდღიური მუშაობის სიმარტივეა.
მე არ ვქმნი პროგრამას მხოლოდ იმისთვის, რომ ვთქვა, საკუთარი IT-პროექტი მაქვს-მეთქი.
მინდა შევქმნა ინსტრუმენტი, რომლის გამოყენებაც მართლაც სასიამოვნო იქნება. ისეთი, რომელსაც ერთხელ გახსნი და იტყვი: „აი, ზუსტად ეს მაკლდა“.
და თუ ის მხოლოდ ჩემთვის კი არა, სხვა მესაკუთრეებისა და დამქირავებლებისთვისაც სასარგებლო აღმოჩნდება, ესე იგი, ეს იდეა მართლაც ღირდა ძალისხმევად.
რატომ ვწერ ამ ბლოგს
წლების განმავლობაში მივხვდი, რომ ყველაზე სასარგებლო გამოცდილება ყოველთვის სახელმძღვანელოებიდან არ მოდის.
ზოგჯერ ერთ პატარა პრაქტიკულ რჩევას შეუძლია აგარიდოს შეცდომა, რომელიც შეიძლება ძალიან ძვირი დაჯდეს.
ზოგჯერ სწორად ორგანიზებული პროცესი უფრო მეტ დროსა და ფულს ზოგავს, ვიდრე ყველაზე მომგებიანი შეთავაზება.
ზოგჯერ კი უბრალოდ მნიშვნელოვანია მოისმინო იმ ადამიანის ისტორია, რომელიც მსგავს პრობლემას უკვე შეეჯახა.
ამიტომ ამ ბლოგში მხოლოდ IziRento-ს სიახლეების გაზიარებას არ ვაპირებ.
აქ იქნება ჩემი დაკვირვებები მშენებლობაზე, უძრავ ქონებაზე, იჯარაზე, ფინანსებსა და ტექნოლოგიებზე. იმ გადაწყვეტილებებზე, რომლებმაც გაამართლა და შეცდომებზე, რომლებიდანაც ვისწავლე.
არ ვაპირებ თავი ისე მოვაჩვენო, თითქოს ყველა კითხვაზე მაქვს პასუხი. მაგრამ რაზეც ვწერ, მინდა რეალურ გამოცდილებას ეფუძნებოდეს. საბოლოოდ, სწორედ მან მასწავლა მთავარი: კარგი გადაწყვეტილება ის კი არ არის, რომელიც ყველაზე რთულადაა მოწყობილი, არამედ ის, რომელიც რეალურად მუშაობს.
ცარიელი ნაკვეთიდან — ახალ იდეამდე
ხანდახან ჩემს პირველ სამშენებლო პროექტებს ვიხსენებ.
მიწის ცარიელი ნაკვეთი. ჯერ არაფერია. მხოლოდ წარმოდგენა იმაზე, თუ როგორი იქნება მომავალი სახლი.
მერე ჩნდება საძირკველი, კედლები, სახურავი. თანდათან იდეა ნამდვილად იქცევა.
IziRento-სთან მიმართებით ძალიან მსგავს გრძნობას განვიცდი.
ჯერჯერობით ესეც შექმნის ისტორიაა. ოღონდ აგურისა და ბეტონის ნაცვლად — ტექნოლოგიები, მონაცემები და პროგრამული კოდია.
მაგრამ ჩემთვის არსი არ შეცვლილა.
მე კვლავაც მინდა შევქმნა ისეთი რამ, რაც ადამიანების ცხოვრებას უფრო კომფორტულს ხდის.
ადრე ეს იყო სახლები, რომლებშიც ცხოვრება შეიძლება.
დღეს კი — სისტემა, რომელიც ამ სახლების მართვაში დაგეხმარებათ.
და მინდა მჯეროდეს, რომ დროთა განმავლობაში IziRento ბევრი მესაკუთრისთვის სწორედ იმ ინსტრუმენტად იქცევა, რომლის გარეშეც უძრავ ქონებასთან ყოველდღიური მუშაობა უკვე წარმოუდგენელი იქნება.